دیوانِ شمس› غزل ۱۴۵۱› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۵۱
- چون صورت آیینه من تابع آن رویم زان رو صفت او را بنمودم و بنهفتم
G1451:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم·تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم
- 2 بس کردم از دستان زیرا مثل مستان·از خواب به هر سویی می خنبم و می افتم
- 3 من تشنه آن یارم گر خفته و بیدارم·با نقش خیال او همراهم و هم جفتم
- 4 چون صورت آیینه من تابع آن رویم·زان رو صفت او را بنمودم و بنهفتم
- 5 آن دم که بخندید او من نیز بخندیدم·وان دم که برآشفت او من نیز برآشفتم
- 6 باقیش بگو تو هم زیرا که ز بحر توست·درهای معانی که در رشته دم سفتم
ganjoor: sh1451 · public domain