دیوانِ شمس غزل ۱۷۴۱ بیت ۱ اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۴۱

  1. به کوی عشق تو من نامدم که بازروم چگونه قبله گذارم چو در نماز روم

G1741:1

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 به کوی عشق تو من نامدم که بازروم·چگونه قبله گذارم چو در نماز روم
  2. 2 به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبب·به سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
  3. 3 کدام عقل روا بیند این که من تشنه·به غیر حضرت آن بحر بی‌نیاز روم
  4. 4 براق عشق گزیدم که تا به دور ابد·به سوی طره هندو به ترکتاز روم
  5. 5 شب چو باز و بط روز را بسوزد پر·چو در سحر به مناجات او به راز روم
  6. 6 چو چشم‌بند قضا راه چشم بسته کند·به بوی عنبریش چشم‌ها فرازروم
  7. 7 به خاک پای خداوند شمس تبریزی·که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم

ganjoor: sh1741 · public domain