دیوانِ شمس› غزل ۱۸۹۲› بیت ۱ اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۹۲
- هر شب که بود قاعده سفره نهادن ما را ز خیال تو بود روزه گشادن
G1892:1
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 هر شب که بود قاعده سفره نهادن·ما را ز خیال تو بود روزه گشادن
- 2 ای لطف تو را قاعده بر روزه گشایان·مانند مسیحا ز فلک مایده دادن
- 3 چون قوت دل از مطبخ سودای تو باشد·باید به میان رفتن و در لوت فتادن
- 4 ما را هم از آن آتش دل آب حیات است·بر آتش دل شاد بسوزیم چو لادن
- 5 کار حیوان است نه کار دل و جان است·در خاک بپوسیدن و از خاک بزادن
ganjoor: sh1892 · public domain