دیوانِ شمس› غزل ۲۱۰۶› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۰۶
- دست بزد خرقه من چاک کرد گفت مزن بخیه بر این چاک من
G2106:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 مست رسید آن بت بیباک من·دردکش و دلخوش و چالاک من
- 2 گفت به من بنگر و دلشاد شو·هیچ به خود منگر غمناک من
- 3 ز آب و گل این دیده تو پرگل است·پاک کنش در نظر پاک من
- 4 دست بزد خرقه من چاک کرد·گفت مزن بخیه بر این چاک من
- 5 روی چو بر خاک نهادم بگفت·پاک مکن روی خود از خاک من
- 6 ای منت آورده منت میبرم·ز آنک منم شیر و تو شیشاک من
- 7 نفت زدم در تو و میسوز خوش·لیک سیه مینکند زاک من
ganjoor: sh2106 · public domain