دیوانِ شمس غزل ۲۱۰۶ بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۰۶

  1. روی چو بر خاک نهادم بگفت پاک مکن روی خود از خاک من

G2106:5

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 مست رسید آن بت بی‌باک من·دردکش و دلخوش و چالاک من
  2. 2 گفت به من بنگر و دلشاد شو·هیچ به خود منگر غمناک من
  3. 3 ز آب و گل این دیده تو پرگل است·پاک کنش در نظر پاک من
  4. 4 دست بزد خرقه من چاک کرد·گفت مزن بخیه بر این چاک من
  5. 5 روی چو بر خاک نهادم بگفت·پاک مکن روی خود از خاک من
  6. 6 ای منت آورده منت می‌برم·ز آنک منم شیر و تو شیشاک من
  7. 7 نفت زدم در تو و می‌سوز خوش·لیک سیه می‌نکند زاک من

ganjoor: sh2106 · public domain