دیوانِ شمس› غزل ۲۴۴۶› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۴۶
- خود پردهها و قافیه وآنگه خراب عشق تو تو پردهای نگذاشتی چون سوی انسان تاختی
G2446:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ای شهسوار خاص بک کز عالم جان تاختی·میخانهها برهم زدی تا سوی میدان تاختی
- 2 چون ساکنان آسمان خود گوش ما برتافتند·تو سبلتان برتافتی هم سوی ایشان تاختی
- 3 ای تو نهاده یک قدم بگذشته از هر دو جهان·آه پس کدامین عرصه بد تا تو بر اسبان تاختی
- 4 خود پردهها و قافیه وآنگه خراب عشق تو·تو پردهای نگذاشتی چون سوی انسان تاختی
- 5 عقل از تو بیعقلی شده عشق از تو هم حیران شده·مر جسم را خود اسم شد تو چونک بر جان تاختی
ganjoor: sh2446 · public domain