پوری غزل ↗

1. 1 آن چهره و پیشانی شد قبله حیرانی·تشویش مسلمانی ای مه تو که را مانی
2. 2 من واله یزدانم در حلقه مردانم·زین بیش نمی‌دانم ای مه تو که را مانی
3. 3 هم بنده و آزادم ویرانه و آبادم·هم بی‌دل و دلشادم ای مه تو که را مانی
4. 4 هر جسم که بر سر شد جان گشت و قلندر شد·هم مؤمن و کافر شد ای مه تو که را مانی
5. 5 شاد آنک نهد پایی در لجه دریایی·با دیده بینایی ای مه تو که را مانی
6. 6 باشد ز توام مفخر فارغ شدم از دلبر·از طعنه و از تسخر ای مه تو که را مانی
7. 7 من زان سوی دولابم زان جانب اسبابم·تو محو کن القابم ای مه تو که را مانی
8. 8 بر عاشق دوتاقد آن کس که همی‌خندد·زان خنده چه بربندد ای مه تو که را مانی
9. 9 شمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزی·ای جان و جهان می‌زد ای مه تو که را مانی