دیوانِ شمس› غزل ۲۷۹۵› بیت ۷ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۹۵
- گر ز ما پنهان شوی وز هر دو عالم چه عجب ای مه بیخویشتن کز خویشتن پنهان شدی
G2795:7
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی·ای تو جان جان جانم چون ز من پنهان شدی
- 2 چون فلک از توست روشن پس تو را محجوب چیست·چونک تن از توست زنده چون ز تن پنهان شدی
- 3 از کمال غیرت حق وز جمال حسن خویش·ای شه مردان چنین از مرد و زن پنهان شدی
- 4 ای تو شمع نه فلک کز نه فلک بگذشتهای·تا چه سر است اینک تو اندر لگن پنهان شدی
- 5 ای سهیلی کآفتاب از روی تو بیخود شدهست·خیر باشد خیر باشد کز یمن پنهان شدی
- 6 مشک تاتاری به هر دم میکند غمزی به خلق·چونک سلطان خطایی وز ختن پنهان شدی
- 7 گر ز ما پنهان شوی وز هر دو عالم چه عجب·ای مه بیخویشتن کز خویشتن پنهان شدی
- 8 آن چنان پنهان شدی ای آشکار جانها·تا ز بس پنهانی از پنهان شدن پنهان شدی
- 9 شمس تبریزی به چاهی رفتهای چون یوسفی·ای تو آب زندگی چون از رسن پنهان شدی
ganjoor: sh2795 · public domain