دیوانِ شمس› غزل ۳۲۸› بیت ۱ اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۲۸
- بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلت پرباد چرا نبود سرمست چنین دولت
G328:1
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلت·پرباد چرا نبود سرمست چنین دولت
- 2 هر لحظه و هر ساعت بر کوری هشیاری·صد رطل درآشامم بیساغر و بیآلت
- 3 مرغان هوایی را بازان خدایی را·از غیب به دست آرم بیصنعت و بیحیلت
- 4 خود از کف دست من مرغان عجب رویند·می از لب من جوشد در مستی آن حالت
- 5 آن دانه آدم را کز سنبل او باشد·بفروشم جنت را بر جان نهم جنت
ganjoor: sh328 · public domain