دیوانِ شمس غزل ۳۲۸ بیت ۳ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۲۸

  1. مرغان هوایی را بازان خدایی را از غیب به دست آرم بی‌صنعت و بی‌حیلت

G328:3

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلت·پرباد چرا نبود سرمست چنین دولت
  2. 2 هر لحظه و هر ساعت بر کوری هشیاری·صد رطل درآشامم بی‌ساغر و بی‌آلت
  3. 3 مرغان هوایی را بازان خدایی را·از غیب به دست آرم بی‌صنعت و بی‌حیلت
  4. 4 خود از کف دست من مرغان عجب رویند·می از لب من جوشد در مستی آن حالت
  5. 5 آن دانه آدم را کز سنبل او باشد·بفروشم جنت را بر جان نهم جنت

ganjoor: sh328 · public domain