پوری غزل ↗

1. 1 مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست·وان حیات باصفای باوفا مست آمدست
2. 2 گر لباس قهر پوشد چون شرر بشناسمش·کو بدین شیوه بر ما بارها مست آمدست
3. 3 آب ما را گر بریزد ور سبو را بشکند·ای برادر دم مزن کاین دم سقا مست آمدست
4. 4 می‌فریبم مست خود را او تبسم می‌کند·کاین سلیم القلب را بین کز کجا مست آمدست
5. 5 آن کسی را می‌فریبی کز کمینه حرف او·آب و آتش بیخود و خاک و هوا مست آمدست
6. 6 گفتمش گر من بمیرم تو رسی بر گور من·برجهم از گور خود کان خوش لقا مست آمدست
7. 7 گفت آن کاین دم پذیرد کی بمیرد جان او·با خدا باقی بود آن کز خدا مست آمدست
8. 8 عشق بی‌چون بین که جان را چون قدح پر می‌کند·روی ساقی بین که خندان از بقا مست آمدست
9. 9 یار ما عشق است و هر کس در جهان یاری گزید·کز الست این عشق بی‌ما و شما مست آمدست