پوری غزل ↗

1. 1 بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد·دو چشم او به جادویی دو چشم چرخ بردوزد
2. 2 شما دل‌ها نگه دارید مسلمانان که من باری·چنان آمیختم با او که دل با من نیامیزد
3. 3 نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم·چو میوه زاید از شاخی از آن شاخ اندرآویزد
4. 4 ز سایه خود گریزانم که نور از سایه پنهانست·قرارش از کجا باشد کسی کز سایه بگریزد
5. 5 سر زلفش همی‌گوید صلا زوتر رسن بازی·رخ شمعش همی‌گوید کجا پروانه تا سوزد
6. 6 برای این رسن بازی دلاور باش و چنبر شو·درافکن خویش در آتش چو شمع او برافروزد
7. 7 چو ذوق سوختن دیدی دگر نشکیبی از آتش·اگر آب حیات آید تو را ز آتش نینگیزد