پوری غزل ↗

1. 1 کسی که غیر این سوداش نبود·ز ذوق ماش یاد ماش نبود
2. 2 مثال گوی در میدان حیرت·دوان باشد، اگر چه پاش نبود
3. 3 وجودی که نَرست از سایهٔ خوش·پناه سایهٔ عنقاش نبود
4. 4 نماید آینه سیمای هر کس·ازیرا صورت و سیماش نبود
5. 5 به روزی صد هزاران عیب و خوبی·بگوید آینه، غوغاش نبود
6. 6 ندارد آینه با زشت بُغضی·هوای چهرهٔ زیباش نبود
7. 7 دهانی زین شکر مجروح گردد·که دندان‌های شکّر خاش نبود
8. 8 به پرهای عجب دل بر پریدی·ولیک از دام او پرواش نبود
9. 9 برو چون مه پی خورشید می‌کاه·که بی‌کاهش جمال افزاش نبود