پوری غزل ↗

1. 1 شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود·زانک شاهنشاه ما هم شاه و هم درویش بود
2. 2 شاه ما از پرده برجان چو خود را جلوه کرد·جان ما بی‌خویش شد زیرا که شه بی‌خویش بود
3. 3 شاه ما از جان ما هم دور و هم نزدیک بود·جان ما با شاه ما نزدیک و دوراندیش بود
4. 4 صاف او بی‌درد بود و راحتش بی‌درد بود·گلشن بی‌خار بود و نوش او بی‌نیش بود
5. 5 یک صفت از لطف شه آن جا که پرده برگرفت·آب و آتش صلح کرد و گرگ دایه میش بود
6. 6 جان مطلق شد ز نورش صورتی کو جان نداشت·گشت قربان رهش آن کس که او بدکیش بود
7. 7 نیست می‌گفتیم اندر هست گفت آری بیا·هست شد عالم از او موقوف یک آریش بود