دیوانِ شمس غزل ۸۷۶ بیت ۱۰ → پچھلا

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۸۷۶

  1. در آفتاب روی خودم دار زانک من مانند این غزل ترم از بیم و از امید

G876:10

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید·در ده شراب و واخرام از بیم و از امید
  2. 2 پیش آر جام آتش اندیشه سوز را·کاندیشه‌هاست در سرم از بیم و از امید
  3. 3 کشتی نوح را که ز طوفان امان ماست·بنما که زیر لنگرم از بیم و از امید
  4. 4 آن زرِّ سرخ و نقدِ طرب را بده که من·رخسار زرد چون زرم از بیم و از امید
  5. 5 در حلقه ز آنچ دادی در حلق من بریز·کآخر چو حلقه بر درم از بیم و از امید
  6. 6 بار دگر به آب ده این رنگ و بوی را·کاین دم به رنگ دیگرم از بیم و از امید
  7. 7 ز آبی که آب کوثر اندر هوای اوست·کاندر هوای کوثرم از بیم و از امید
  8. 8 در عین آتشم چو خلیلم فرست آب·کآذر مثال، بتگرم از بیم و از امید
  9. 9 کوری چشم بد تو ز چشمم نهان مشو·کز چشم‌ها نهانترم از بیم و از امید
  10. 10 در آفتاب روی خودم دار زانک من·مانند این غزل ترم از بیم و از امید

ganjoor: sh876 · public domain