دیوانِ شمس› غزل ۸۷۶› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۸۷۶
- آن زرِّ سرخ و نقدِ طرب را بده که من رخسار زرد چون زرم از بیم و از امید
G876:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید·در ده شراب و واخرام از بیم و از امید
- 2 پیش آر جام آتش اندیشه سوز را·کاندیشههاست در سرم از بیم و از امید
- 3 کشتی نوح را که ز طوفان امان ماست·بنما که زیر لنگرم از بیم و از امید
- 4 آن زرِّ سرخ و نقدِ طرب را بده که من·رخسار زرد چون زرم از بیم و از امید
- 5 در حلقه ز آنچ دادی در حلق من بریز·کآخر چو حلقه بر درم از بیم و از امید
- 6 بار دگر به آب ده این رنگ و بوی را·کاین دم به رنگ دیگرم از بیم و از امید
- 7 ز آبی که آب کوثر اندر هوای اوست·کاندر هوای کوثرم از بیم و از امید
- 8 در عین آتشم چو خلیلم فرست آب·کآذر مثال، بتگرم از بیم و از امید
- 9 کوری چشم بد تو ز چشمم نهان مشو·کز چشمها نهانترم از بیم و از امید
- 10 در آفتاب روی خودم دار زانک من·مانند این غزل ترم از بیم و از امید
ganjoor: sh876 · public domain