پڑھیے› دفتر ۱› حصہ ۲۵ → پچھلا · اگلا ←
بخش ۲۵ - مکر دیگر انگیختن وزیر در اضلال قوم
وزیر کا قوم کو گمراہ کرنے کے لیے ایک اور مکر
- M1:555 مکر دیگر آن وزیر از خود ببستوعظ را بگذاشت و در خلوت نشست
- M1:556 در مریدان در فکند از شوق، سوزبود در خلوت چهل پنجاه روز
- M1:557 خلق دیوانه شدند از شوقِ اواز فراقِ حال و قال و ذوقِ او
- M1:558 لابه و زاری همی کردند و اواز ریاضت گشته در خلوت دوتو
- M1:559 گفته، ایشان نیست ما را بی تو نوربی عصاکش چون بود احوالِ کور
- M1:560 از سَرِ اکرام و از بهر خدابیش ازین ما را مدار از خود جدا
- M1:561 ما چو طفلانیم و ما را دایه توبر سر ما گستران آن سایه تو
- M1:562 گفت جانم از مُحِبّان دور نیستلیک بیرون آمدن دستور نیست
- M1:563 آن امیران در شفاعت آمدندوان مریدان در شَناعت آمدند
- M1:564 کین چه بدبختیست ما را ای کریماز دل و دین مانده ما بی تو یتیم
- M1:565 تو بهانه میکنی و ما ز دَردمیزنیم از سوزِ دل دمهای سرد
- M1:566 ما به گفتار خوشت خو کردهایمما ز شیر حکمتِ تو خوردهایم
- M1:567 الله الله این جفا با ما مکنخیر کن امروز را فردا مکن
- M1:568 میدهد دل مر ترا کین بیدلانبی تو گردند آخر از بیحاصلان
- M1:569 جمله در خشکی چو ماهی میطپندآب را بگشا ز جو بر دار بند
- M1:570 ای که چون تو در زمانه نیست کسالله الله خلق را فریاد رس