پڑھیے› دفتر ۱› حصہ ۴۹ → پچھلا · اگلا ←
بخش ۴۹ - نگریستن عزراییل بر مردی و گریختن آن مرد در سرای سلیمان و تقریر ترجیح توکّل بر جهد و قلّت فایدهٔ جهد
عزرائیل کا ایک شخص کو دیکھنا اور اس شخص کا سلیمان کے محل میں بھاگ جانا اور توکل کی کوشش پر ترجیح اور کوشش کے کم فائدے کا بیان
- M1:962 زادمردی چاشتگاهی دررسیددر سراعدل سلیمان در دوید
- M1:963 رویش از غم زرد و هر دو لب کبودپس سلیمان گفت ای خواجه چه بود؟
- M1:964 گفت عزراییل در من این چنینیک نظر انداخت پر از خشم و کین
- M1:965 گفت هین اکنون چه میخواهی بخواه!گفت فرما باد را ای جانپناه
- M1:966 تا مرا زینجا به هندِستان بَرَدبوکْ بنده کان طرف شد جان برد
- M1:967 نک ز درویشی گریزانند خلقلقمهٔ حرص و امل زآنند خلق
- M1:968 ترسِ درویشی مثال آن هراسحرص و کوشش را تو هندستان شناس
- M1:969 باد را فرمود تا او را شتاببرد سوی قعرِ هندستان بر آب
- M1:970 روزِ دیگر وقتِ دیوان و لِقاپس سلیمان گفت عزراییل را
- M1:971 کان مسلمان را به خشم از بهر آنبنگریدی تا شد آواره ز خان
- M1:972 گفت من از خشم کی کردم نظراز تعجّب دیدمش در رَهگذر
- M1:973 که مرا فرمود حق کامروز هانجان او را تو به هندِستان ستان
- M1:974 از عجب گفتم گر او را صد پَرستاو به هندستان شدن دور اندرست
- M1:975 تو همه کارِ جهان را همچنینکن قیاس و چشم بگشا و ببین
- M1:976 از که بگریزیم؟ از خود؟ ای مُحالاز که برباییم؟ از حق؟ ای وبال