O'qish› Daftar 5› Har kuni dilga keladigan fikrning kun boshida uyga kelgan yangi mehmonga oʻxshatish va mehmonnavozlik fazilati, mehmonning injiqliklarini koʻtarish va uning uy egasiga tazyiq va yomon muomala qilishi› Bayt 3678
M5:3678 — خاصه آن را که یقینش باشد این / که بود غم بندهٔ اهل یقین
M5:3678
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
این نکته به خصوص برای کسی صادق است که به این باور قطعی رسیده باشد که غم و اندوه، در واقع خدمتگزار و رام دست انسان‌های باایمان است و به سود آنان عمل می‌کند.
مولانا در این بخش از مثنوی، «غم» را به مهمانی تشبیه می‌کند که گرچه در ابتدا تندخو و ناخوشایند به نظر می‌رسد، اما در حقیقت برای صاحب‌خانه (دل انسان) خیر و برکت به همراه دارد. ابیات پیشین شرح می‌دهند که چگونه غم، دل را از ناپاکی‌ها و دلبستگی‌های کهنه پاک می‌کند، برگ‌های زرد را می‌ریزد تا برگ‌های سبز برویند و ریشه‌های شادی‌های سطحی و پوسیده را می‌کند تا لذت‌های معنوی و حقیقی جایگزین شوند.
این بیت، این دیدگاه را به اوج خود می‌رساند و می‌گوید این حقیقت به‌ویژه برای «اهل یقین» آشکار است. «اهل یقین» کسانی هستند که به حکمت الهی و خیر بودن نهایی تمام رخدادها ایمان کامل دارند. برای چنین فردی، غم یک نیروی سرکش و دشمن نیست، بلکه یک «بنده» و خدمتگزار است. این ایمان و یقین است که ماهیت غم را تغییر می‌دهد و آن را از یک نیروی مخرب به ابزاری سازنده در مسیر رشد روحانی تبدیل می‌کند. بنابراین، غم نه تنها بر اهل یقین چیره نمی‌شود، بلکه تحت فرمان باور عمیق آن‌ها، به نفعشان کار می‌کند و راه را برای شادی‌های پایدار و حقیقی هموار می‌سازد.
- خاصه
- به‌ویژه، خصوصاً
- یقینش باشد
- باور قطعی و بدون شک داشته باشد
- بنده
- خدمتگزار، برده، فرمانبردار
- اهل یقین
- کسانی که به باور و ایمان قلبی و استوار رسیده‌اند
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.