O'qish› Daftar 5› Har kuni dilga keladigan fikrning kun boshida uyga kelgan yangi mehmonga oʻxshatish va mehmonnavozlik fazilati, mehmonning injiqliklarini koʻtarish va uning uy egasiga tazyiq va yomon muomala qilishi› Bayt 3695
M5:3695 — جای دیگر سود دارد عادتت / ناگهان روزی بر آید حاجتت
M5:3695
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
حتی اگر پذیرایی از یک فکرِ غمگین، همان لحظه نتیجه‌ای ندهد، خودِ این تمرین و عادت به گشاده‌رویی، در آینده و در موقعیتی دیگر، به شکل غیرمنتظره‌ای مشکل تو را حل خواهد کرد.
مولانا در این بخش، افکار و احوال درونی را به مهمانانی تشبیه می‌کند که به خانه‌ی دل ما وارد می‌شوند. او اصرار دارد که حتی با «مهمانانِ» ناخوشایند و افکارِ غم‌انگیز نیز باید با احترام و خوشرویی رفتار کرد، چرا که ممکن است حامل هدیه‌ای معنوی باشند.
این بیت یک گام فراتر می‌رود و به یک اعتراض احتمالی پاسخ می‌دهد: «اگر از این فکرِ تلخ پذیرایی کردم و هیچ سودی هم نبردم چه؟» مولانا می‌گوید حتی در آن صورت هم تو چیزی از دست نداده‌ای، بلکه یک «عادت» ارزشمند را در خود پرورش داده‌ای. عادت به صبوری، مهمان‌نوازی با احوالات درونی، و گشاده‌رویی با آنچه ناخوشایند به نظر می‌رسد.
این تمرین و ممارست، خود یک سرمایه‌گذاری معنوی است. شاید در این مورد خاص به نتیجه نرسد، اما این توانایی و ظرفیت روحی که در خود ایجاد کرده‌ای، در «جای دیگر» و در «روزی» دیگر که انتظارش را نداری، ناگهان گره از کارت باز خواهد کرد و نیازی بزرگ را برآورده خواهد ساخت. در واقع، سود اصلی در خودِ عملِ نیک و پرورشِ یک خصلتِ زیباست، نه فقط در پاداش فوری آن.
- بر آید حاجتت
- نیازت برآورده شود، مشکلت حل شود
- عادتت
- عادت تو (در اینجا: عادت به خوشرویی و پذیرایی از افکار)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.