O'qish› Daftar 6› Bu xabar tafsirida Mustafo salallohu alayhi vasallam: "Men kimning mavlosı bo'lsam, Ali ham uning mavlosıdir" deganlar. Munofiqlar esa: "Unga biz itoat va xizmat qilganimiz yetmasmidi, endi bizga yaramas bolaning xizmatini ham buyuradi" deb ta'na qilganlar› Bayt 4540
M6:4540 — بیزبان گویند سرو و سبزهزار / شکر آب و شکر عدل نوبهار
M6:4540
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
طبیعت، مانند درختان و گیاهان، با طراوت و سرسبزی خود و بینیاز از کلام، شکرگزار نعمتهای حیاتبخش مانند آب و اعتدال بهاری است.
این بیت در ادامهی تشویق مؤمنان به شادی و آزادی معنوی است. مولانا از مؤمنان میخواهد که مانند طبیعت در بهار، شکرگزاری خود را نه فقط با زبان، که با تمام وجود و «حال» خود نشان دهند. همانطور که سرو و سبزهزار برای رشد و زیبایی خود به آب و «عدل نوبهار» (یعنی اعتدال و شرایط مناسب فصل بهار) نیازمندند و این قدردانی را در سرسبزی و شکوفایی خود متجلی میکنند، مؤمن نیز باید برای نعمت آزادی روحانی که از طریق پیامبر و اولیا به او رسیده، با شادی و سرزندگی باطنی شکرگزار باشد.
در اینجا «بیزبان بودن» نکتهی کلیدی است. این اشاره به «زبان حال» دارد که از زبان گفتار (زبان قال) صادقانهتر و عمیقتر است. طبیعت شکایت نمیکند، بلکه با پذیرش و بهرهگیری از آنچه به او میرسد، زیبایی میآفریند. این شکرگزاری وجودی، الگویی برای سالک است تا قدردان راهنمایی معنوی باشد که او را از اسارت نفس آزاد میکند و به او حیاتی تازه میبخشد.
- عدل نوبهار
- اعتدال و تناسب فصل بهار، شرایط مساعد بهاری برای رشد گیاهان
- بیزبان
- بدون استفاده از کلام، با زبان حال
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.