閱讀› 卷 1› 過度讚美他人與受人矚目的危害› 詩聯 1863
M1:1863 — تو مگو «آن مدح را من کی خورم؟ / از طمع می‌گوید او، پی می‌برم»
M1:1863
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
به این بهانه که از نیت متملق باخبری، خود را فریب مده؛ حتی اگر بدانی که ستایش او صادقانه نیست، باز هم بر روح تو اثر منفی می‌گذارد.
مولانا در این بخش دربارهٔ خطر ستایش و تملق سخن می‌گوید. او چاپلوسی را به لقمه‌ای شیرین اما پر از آتش تشبیه می‌کند که لذتش آنی است اما دود و زیانش در درازمدت آشکار می‌شود.
این بیت، پاسخ به یک توجیه رایج و فریبکارانهٔ نفس است. ممکن است انسان با خود بگوید: «من آن‌قدر هوشیار هستم که گول تعریف دیگران را نخورم. می‌دانم که فلانی برای رسیدن به مقصودش از من تعریف می‌کند، پس این ستایش‌ها در من اثری ندارد.» مولانا هشدار می‌دهد که این طرز فکر، خودفریبی است. حتی اگر از نیت ریاکارانهٔ ستایشگر آگاه باشی، نفس انسان به طور ناخودآگاه از شنیدن مدح لذت می‌برد. این لذت، هرچند پنهان، بذر کبر و خودبزرگ‌بینی را در دل می‌کارد.
در ابیات بعدی، مولانا این نکته را با یک مثال روشن‌تر می‌کند: اگر همان کسی که امروز تو را ستایش می‌کند، فردا به خاطر ناامید شدن از طمعش، در جمع تو را سرزنش کند، دلت روزها از این سرزنش می‌سوزد. این نشان می‌دهد که حرف او، چه مدح و چه ذم، بر تو اثرگذار است. اثر شیرین ستایش چون پنهانی و مطلوب نفس است، به سادگی دیده نمی‌شود، اما اثر تلخ سرزنش بلافاصله احساس می‌شود.
- کی خورم
- چطور فریب بخورم، چگونه باور کنم
- از طمع
- به دلیل حرص و چشم‌داشت
- پی می‌برم
- متوجه می‌شوم، می‌فهمم
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。