閱讀› 卷 1› 過度讚美他人與受人矚目的危害› 詩聯 1870
M1:1870 — ور خوری حلوا بود ذوقش دمی / این اثر چون آن نمیپاید همی
M1:1870
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
لذت ستایش، مانند شیرینی حلوا، آنی و زودگذر است و به اندازۀ درد و رنجی که از سرزنش دیگران به دل مینشیند، ماندگار نیست.
مولانا در این بخش از مثنوی، زیانهای شهرت و ستایش مردم را برمیشمرد. او تأثیر روانی ستایش و نکوهش را با خوردن دارو یا غذا مقایسه میکند. همانطور که طعم تلخ یک دارو یا غذای ناگوار تا مدتها در ذهن و کام انسان میماند، اثر زخم زبان و سرزنش دیگران نیز عمیق و طولانی است.
در مقابل، لذت ستایش مانند خوردن یک شیرینی (حلوا) است. طعم شیرین آن در همان لحظه احساس میشود اما به سرعت از بین میرود. مولانا با این تمثیل میخواهد بگوید که تأثیر خوشایند و سطحی ستایش، در مقایسه با تأثیر عمیق و ماندگار نکوهش، بسیار ناپایدار و گذراست. البته در بیتهای بعدی توضیح میدهد که گرچه لذت ستایش زودگذر است، اما اثر پنهانی و مخرب آن، یعنی کبر و خودفریبی، در جان انسان باقی میماند و مانند شکر اضافی در بدن، در درازمدت به دمل و بیماری تبدیل میشود.
- دمی
- یک لحظه، زمان کوتاه
- نمیپاید
- ماندگار نیست، دوام نمیآورد
- همی
- قید تأکید برای فعل، که در فارسی امروز کاربرد ندارد
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。