閱讀› 卷 1› 過度讚美他人與受人矚目的危害› 詩聯 1877
M1:1877 — جمله گویندت چو بینندت بهدر / «مردهای از گور خود بر کرد سر»
M1:1877
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت اوج بیزاری و طرد شدن انسانِ از رونق افتاده را به تصویر میکشد؛ مردمی که زمانی او را میستودند، اکنون با دیدنش او را به مردهای تشبیه میکنند که از گور برخاسته و دیدنش ناخوشایند است.
این بیت در ادامهٔ هشدارهای مولانا دربارهٔ خطرات شهرت و ستایش خلق آمده است. او توضیح میدهد که توجه و تحسین مردم مانند حلوایی شیرین اما گذراست و تأثیری پنهان و مخرب بر نفس انسان دارد و آن را چون فرعون، مغرور میسازد. مولانا توصیه میکند که به جای جستجوی سروری و سلطنت، باید فروتنی و بندگی پیشه کرد.
در ابیات قبل، مولانا میگوید روزی که لطف و زیبایی ظاهری تو از بین برود، همان جماعتی که تو را فریبکارانه مدح میکردند، از تو بیزار میشوند و تو را «دیو» میخوانند. این بیت (۱۸۷۷) این تصویر را به نقطهای هولناکتر میرساند. دیگر حتی تو را دیو هم نمیخوانند؛ حضورت آنقدر نامطلوب و غیرمنتظره است که گویی مردهای از قبر بیرون آمده است. این تشبیه، نهایت انزجار و بیگانگی را نشان میدهد. مرده جایش در گور است و دیدن او در میان زندگان، وحشت و نفرت به همراه دارد. این سرنوشت کسی است که ارزش خود را بر پایهٔ نگاه متغیر و سطحی دیگران بنا کند.
- بهدر
- بیرون، در بیرون از خانه
- بر کرد سر
- سر بیرون آورد، سر بلند کرد
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。