閱讀› 卷 1› 過度讚美他人與受人矚目的危害› 詩聯 1880
M1:1880 — دیو سوی آدمی شد بهر شر / سوی تو ناید که از دیوی بتر
M1:1880
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت میگوید که وقتی نفس انسان در اثر ستایشهای بیجا و غرور فاسد میشود، به چنان درجهای از پستی میرسد که حتی شیطان نیز از او دوری میکند، زیرا او را بدتر از خودش مییابد.
این بیت در اوج داستانی قرار دارد که دربارۀ خطرات ویرانگر ستایش و شهرتطلبی هشدار میدهد. مولانا توضیح میدهد که چگونه مدح و ثنای دیگران، «نفس» انسان را مانند فرعون، مغرور و خودبزرگبین میکند.
برای روشن شدن این مفهوم، او از یک مثال تکاندهنده استفاده میکند: جوانی زیبارو و بیریش (اَمرد) که آنقدر او را با چاپلوسی «خدا» مینامند تا فریبش دهند و به دام گناه بکشانند. وقتی این جوان در اثر این ستایشهای دروغین به فساد و بدنامی کامل میافتد، چنان سقوط میکند که حتی شیطان هم از نزدیک شدن به او ننگ دارد.
بیت مورد نظر دقیقاً همین لحظه را توصیف میکند. کار شیطان (دیو) این است که انسانها را به سوی شر و گناه بکشاند. اما این فرد چنان در زشتی و پلیدی غرق شده که خود شیطان هم از او رو برمیگرداند. او دیگر نیازی به وسوسۀ شیطان ندارد، زیرا خودش در خوی شیطانی استوار شده و به منبعی از شر تبدیل گشته که از اصل آن نیز پیشی گرفته است. این تصویری قدرتمند از نهایت تباهی نفس است: رسیدن به جایی که حتی مظهر شر نیز از فرد میگریزد.
- بهر
- برایِ، به جهتِ
- شر
- بدی، فساد، آسیب
- بتر
- بدتر
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。