閱讀› 卷 1› 闡明如同乞丐愛慷慨之人，慷慨之人的慷慨也愛乞丐；若乞丐更有耐心，慷慨之人會來到他門前；若慷慨之人更有耐心，乞丐會來到他門前。但乞丐的耐心是乞丐的完美，而慷慨之人的耐心則是他的缺陷› 詩聯 2751
M1:2751 — بانگ میآمد که ای طالب بیا / جود، محتاج گدایان چون گدا
M1:2751
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت میگوید که بخشندگی و کرم الهی خود به دنبال نیازمندان میگردد، زیرا وجودش تنها از طریق بخشیدن به آنها معنا و تحقق پیدا میکند؛ پس همانطور که گدا محتاج کرم است، کرم نیز محتاج گداست.
مولانا در اینجا یک رابطهی دوطرفه و عاشقانه میان «بخشنده» و «نیازمند» را به تصویر میکشد. معمولاً تصور میشود که این فقط گداست که به دنبال شخص بخشنده و کرم اوست. اما مولانا این معادله را برعکس میکند و میگوید «جود» (کرم و بخشندگی) نیز فعالانه در جستجوی «گدا» (نیازمند) است.
این مفهوم در عرفان اسلامی، بهویژه در نگاه مولانا، بسیار عمیق است. صفات خداوند، مانند «کریم» و «بخشنده»، برای آنکه ظهور کنند و به فعلیت برسند، به یک «محل» یا «مظهری» برای تجلی نیاز دارند. همانطور که یک چهرهی زیبا برای دیده شدن به آینه نیازمند است (چنانکه در بیت بعدی میآید)، صفت بخشندگی خداوند نیز برای آشکار شدن به وجود نیازمندان محتاج است. بنابراین، نیاز مخلوق، آینهای است که کرم خالق را بازمیتاباند.
این بیت، نیازمند و طالب را در جایگاهی والا قرار میدهد. او دیگر موجودی منفعل و صرفاً دریافتکننده نیست، بلکه عاملی ضروری برای تحقق یک صفت الهی است. این نگاه، رابطهی انسان با خدا را از یک رابطهی یکسویهی مبتنی بر نیاز، به یک رابطهی متقابل و عاشقانه تبدیل میکند که در آن هر دو طرف، جویندهی یکدیگرند. ندای «ای طالب بیا» در واقع صدای خودِ «جود» و بخشندگی است که مشتاقانه طالب را به سوی خود فرا میخواند.
- بانگ
- صدا، فریاد، ندا
- طالب
- جوینده، خواستار، نیازمند
- جود
- بخشش، کرم، سخاوت
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。