閱讀› 卷 1› 解釋說這些分歧僅在於形式而非本質› 詩聯 515
M1:515 — خاکْ امین و هر چه در وی کاشتی / بیخیانت جنسِ آن برداشتی
M1:515
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
خاک امانتدار است و هر بذری که در آن بکاری، بدون هیچگونه خیانت یا تغییری، محصولی از همان جنس به تو بازمیگرداند.
مولانا در این بیت، برای توضیح یکی از مظاهر لطف و عدل الهی، به پدیدهای طبیعی و ملموس اشاره میکند: امانتداری خاک. خاک، به عنوان گیرندهی بذر، امین و درستکار است. اگر گندم بکاری، گندم درو میکنی و اگر جو بکاری، جو. خاک در این امانت «خیانت» نمیکند و ماهیت آنچه را به او سپردهای تغییر نمیدهد.
این بیت در ادامهی ابیات پیشین است که از تابش «خورشیدِ کرَم» و «پرتو دانش» الهی بر جهان بیجان (جمادات) سخن میگویند. مولانا توضیح میدهد که همین امانتداری و صداقت خاک، نتیجهی تابش آن نور عدل الهی است. در واقع، این ویژگی در ذات خاک نیست، بلکه موهبتی است که از جانب حق به او عطا شده تا نظام آفرینش بر اساس صدق و راستی استوار باشد.
این مثال ساده، زمینهای برای یک اصل عرفانی بزرگتر است: جهان هستی، آینهی صفات الهی است و هر پدیدهای، حتی خاکِ به ظاهر بیجان، از فیض و دادگری او نشانهای در خود دارد. امانتداری زمین، نمادی از این حقیقت است که در عالم معنا نیز، هر عمل و نیتی، نتیجهای همجنس خود به بار میآورد.
- امین
- امانتدار، معتمد، درستکار
- وی
- او (در اینجا: خاک)
- بیخیانت
- بدون دغلکاری، با کمال امانتداری
- جنسِ آن
- از همان نوع، همان چیز
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。