閱讀› 卷 1› 解釋說這些分歧僅在於形式而非本質› 詩聯 522
M1:522 — کیمیاسازست چهبود کیمیا / معجزه بخش است چهبود سیمیا
M1:522
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
قدرت خداوند، که آفرینندهی کیمیا و معجزه است، آنچنان بینهایت است که خودِ کیمیا و جادوگری در برابر او هیچ و ناچیز به شمار میآیند.
مولانا در ابیات پیشین، از قدرت بیکران خداوند در جان بخشیدن به جمادات و دگرگون کردن ماهیت اشیاء سخن گفته است. خاک به امانتداری و باروری میرسد و سنگ به گوهری گرانبها (یشم) تبدیل میشود. این بیت، این مفهوم را به اوج میرساند.
مولانا با دو پرسش بیانی، عظمت خالق را در برابر مخلوق به تصویر میکشد. خداوند خود «کیمیاساز» است، یعنی اصل و منشأ هرگونه دگرگونی شگرف. در برابر چنین قدرتی، «کیمیا» که تنها یکی از جلوههای این قدرت است، چه ارزشی دارد؟ به همین ترتیب، او «معجزهبخش» است و سرچشمهی تمام امور خارقالعاده. پس «سیمیا» (علم شعبده و جادو) که تلاشی انسانی برای تقلید از این قدرت است، در قیاس با اصل آن، حقیر و بیمقدار است.
نکتهی اصلی این است که نباید به پدیدهها و کرامات خیره شد، بلکه باید چشم به پدیدآورندهی آنها دوخت. کیمیا و سیمیا، هر دو در زمانهی مولانا علومی شگفتانگیز و پرجاذبه بودند، اما او به خواننده یادآوری میکند که اینها تنها سایههایی از قدرت حقیقی پروردگار هستند. تمرکز بر این سایهها و غفلت از منبع نور، خطای بزرگی است.
- کیمیاساز
- آفرینندهی کیمیا، کسی که قدرت تبدیل و دگرگونی را میبخشد، کنایه از خداوند
- کیمیا
- علم باستانی تبدیل فلزات کمارزش به طلا؛ کنایه از هر دگرگونی شگرف و ارزشمند
- معجزه بخش
- عطا کنندهی معجزه، آنکه قدرت انجام کارهای خارقالعاده را میدهد
- سیمیا
- یکی از علوم غریبه، علم شعبدهبازی و تصرف در خیال دیگران، جادو
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。