閱讀› 卷 1› 大臣再次設計，以誤導民眾› 詩聯 561
M1:561 — ما چو طفلانیم و ما را دایه تو / بر سر ما گستران آن سایه تو
M1:561
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
مریدان با تشبیه خود به نوزاد و وزیر به دایه، عجز و نیازشان را به او ابراز میکنند و از او میخواهند که دوباره راهنمایی و حمایتشان کند.
این بیت اوج التماس و نیاز مریدانی را به تصویر میکشد که فریب وزیر ریاکار را خوردهاند. وزیر برای محکم کردن جایگاه خود و عمیقتر کردن وابستگی مردم، به بهانهی ریاضت به خلوت رفته و پیروانش را از دیدن و شنیدن سخنان خود محروم کرده است.
مردم که کاملاً به او وابسته شدهاند، خود را به نوزادانی بیدفاع تشبیه میکنند که بدون «دایه» (پرستار و شیردهنده) قادر به ادامهی حیات نیستند. آنها وزیر را تنها منبع تغذیهی معنوی و حمایت خود میبینند. «سایه» در اینجا نماد لطف، توجه و محافظت است. این بیت، علاوه بر نشان دادن شدت وابستگی مریدان، به طور ضمنی عمق فریب وزیر را نیز آشکار میسازد؛ کسی که باید منبع حیات باشد، در واقع قصد نابودی دین و ایمان آنها را دارد.
- دایه
- زنی که به جای مادر به کودک شیر میدهد و از او پرستاری میکند.
- گستران
- بگستران، پهن کن (فعل امر).
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。