閱讀› 卷 2› 穆薩（願他平安）接到關於牧羊人辯解的啟示› 詩聯 1813
M2:1813 — چونک گردانید سر سوی زمین / در کمی و خشکی و نقص و غبین
M2:1813
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
هرگاه جهت حرکت و تمایل چیزی به سوی پستی و زمین باشد، نتیجهٔ آن چیزی جز کاهش، بیحاصلی، نقص و زیان نخواهد بود.
این بیت در ادامهٔ تمثیل گیاهی است که در بیت قبل (۱۸۱۲) ذکر شد. مولانا توضیح میدهد که همانطور که یک گیاه با «میل به بالا» (میلِ عُلا) رشد میکند و سرسبز میشود، هرگاه همین گیاه یا هر موجود دیگری، جهتگیری خود را به سوی پایین و زمین معطوف کند، لاجرم به سمت زوال و نابودی میرود.
«زمین» در اینجا نماد عالم مادی، تعلقات دنیوی و جنبههای پست وجود است. روی آوردن به آن، به معنای غفلت از رشد روحانی و تعالی است. نتیجهٔ این رویکرد، «کمی» (کاستی در معنویت)، «خشکی» (بیطراوتی و بیثمری روح)، «نقص» (دور شدن از کمال) و «غبین» (زیان و خسران ابدی) است.
این بیت، تقابل میان دو جهتگیری اساسی در زندگی را به تصویر میکشد: یکی حرکت به سوی بالا، یعنی تعالی، معنویت و حق، که ثمرهاش رشد و حیات است؛ و دیگری حرکت به سوی پایین، یعنی دنیاپرستی و فرومایگی، که سرانجامی جز تباهی و زیان ندارد. مولانا در ابیات بعدی این مفهوم را به روح انسان تعمیم میدهد و تأکید میکند که روح نیز اگر به سوی بالا میل کند، رشد خواهد کرد.
- غبین
- زیان، خسران، گول خوردن در معامله
- نقص
- کاستی، کمبود، عیب
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。