閱讀› 卷 2› 伊布力斯再次回應穆阿維葉› 詩聯 2628
M2:2628 — نی که ما را دست فضلش کاشتست / از عدم ما را نه او بر داشتست
M2:2628
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
ابلیس در ادامهٔ یادآوری الطاف گذشتهٔ خداوند میگوید: «مگر نه این است که دست فضل الهی ما را همچون گیاهی در باغ وجود کاشته و از نیستی به عرصهٔ هستی آورده است؟»
این بیت بخشی از سخنان فریبنده و در عین حال پر از حقایق عرفانی ابلیس به معاویه است. ابلیس برای اثبات عشق دیرینه و ریشهدار خود به خداوند، به اصل آفرینش اشاره میکند و خود را مخلوق و دستپروردهٔ لطف الهی معرفی میکند.
در مصراع اول، آفرینش به عمل «کاشتن» تشبیه شده است. همانطور که باغبان دانهای را با دست خود در زمین میکارد، خداوند نیز با «دست فضل» خود، موجودات را در جهان هستی کاشته است. این تصویر، بیانگر آن است که وجود ما از ابتدا با لطف و عنایت مستقیم او آغاز شده و این پیوند، یک پیوند ذاتی و اصیل است.
مصراع دوم این ایده را کامل میکند. «برداشتن از عدم» یعنی از نیستی محض به هستی آوردن. این بزرگترین لطف و بخشش خداوند است که پایه و اساس همهٔ نعمتهای دیگر است. ابلیس با طرح این پرسشهای retorical (استفهام انکاری) که پاسخشان مثبت است، میخواهد بگوید که ریشهٔ وجود من در لطف خداست و یک خطا (سجده نکردن بر آدم) نمیتواند این حقیقت بنیادین را از بین ببرد. او امیدوار است که همان دستی که او را از عدم به وجود آورد، سرانجام او را از ورطهٔ لعنت نیز نجات دهد.
- فضلش
- لطف و بخشش او، عنایت بیدریغ او
- کاشتست
- کاشته است (شکل کهن فعل)
- عدم
- نیستی، جهان پیش از آفرینش
- بر داشتست
- برآورده است، به وجود آورده است
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》,每節詩句皆有引證
除非您分享,否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。