閱讀› 卷 2› 伊布力斯再次回應穆阿維葉› 詩聯 2630
M2:2630 — بر سر ما دست رحمت مینهاد / چشمههای لطف از ما میگشاد
M2:2630
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
ابلیس به معاویه میگوید که خداوند در گذشته چنان لطفی به من داشت که همواره مرا مورد رحمت خود قرار میداد و مرا سرچشمهٔ فیض و برکت خود کرده بود.
این بیت بخشی از پاسخ ابلیس به معاویه است. ابلیس در اینجا با حسرتی عمیق، از روزگار نزدیکی و قرب خود به خداوند یاد میکند. او رابطهاش با خدا را نه یک ارتباط خشک و رسمی، بلکه رابطهای سرشار از مهر و نوازش توصیف میکند.
مصراع اول، «بر سر ما دست رحمت مینهاد»، تصویری بسیار صمیمی و پدرانه از خداوند ارائه میدهد. این حرکت، نماد تأیید، محبت، و حمایت کامل است. ابلیس میگوید من زمانی آنقدر مقرب بودم که مستقیماً مشمول این لطف خاص الهی بودم.
مصراع دوم، «چشمههای لطف از ما میگشاد»، این معنا را ژرفتر میکند. لطف الهی تنها به سوی او سرازیر نمیشده، بلکه خداوند او را به مجرا و سرچشمهای برای جاری شدن لطف تبدیل کرده بود. این مقامی بسیار والاست؛ مقامی که در آن، یک مخلوق خود به واسطهٔ فیض الهی، منشأ خیر و برکت برای دیگران میشود. ابلیس با یادآوری این گذشتهٔ باشکوه، میخواهد بگوید که رانده شدن فعلی او، تمام آن سابقهٔ عشق و رحمت را پاک نمیکند و آن مهر اولیه همچنان در جان او ریشه دارد.
- مینهاد
- میگذاشت
- میگشاد
- باز میکرد، جاری میساخت
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。