閱讀› 卷 2› 穆阿維葉再次催促伊布力斯› 詩聯 2744
M2:2744 — حرص آدم چون سوی گندم فزود / از دل آدم سلیمی را ربود
M2:2744
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت به داستان آدم و حوا اشاره دارد و میگوید که حرص و طمعورزی، سلامت فطری و قدرت تشخیص باطنی دل را از بین میبرد.
در این بخش از داستان، معاویه از ابلیس (که در قالب یک پیرمرد ظاهر شده) میپرسد که چگونه راست را از دروغ تشخیص میدهد. ابلیس پاسخ میدهد که دروغ در دل آشوب و بیقراری ایجاد میکند، اما سخن راست به دل آرامش میبخشد. دل سالم (سلیم) طعم حقیقت و کذب را به خوبی درک میکند.
مولانا برای توضیح اینکه چگونه دل، سلامت و قدرت تشخیص خود را از دست میدهد، به داستان آدم اشاره میکند. دل حضرت آدم در ابتدا «سلیم» و پاک بود و میتوانست حق را از باطل تشخیص دهد. اما زمانی که «حرص» و میل شدید به میوهی ممنوعه (که در سنت عرفانی اسلامی اغلب «گندم» نامیده میشود) در او فزونی گرفت، این سلامت و پاکی از قلبش ربوده شد. در واقع، این طمع و هواپرستی بود که حجابی بر روی بصیرت او کشید و او را در برابر وسوسه و دروغ ابلیس آسیبپذیر ساخت. این بیت یک اصل کلی را بیان میکند: آلوده شدن به حرص و امیال نفسانی، نخستین گام برای از دست دادن روشنبینی و افتادن در دام فریب است.
- حرص
- طمع، زیادهخواهی، میل شدید و سیریناپذیر
- سوی
- به طرفِ، به جانبِ
- فزود
- زیاد شد، افزایش یافت
- سلیمی
- سلامت، پاکی، بیعیب بودن (در اینجا سلامت فطری و روحانی دل)
- ربود
- دزدید، گرفت
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。