M2:98 — زین طلب بنده به کوی تو رسید / درد مریم را به خرمابن کشید
M2:98
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت میگوید که نیاز و دردِ جستجوی معنوی، سالک را ناگزیر به سوی مرشد کامل و حقیقت میکشاند، همانطور که درد زایمان حضرت مریم را به پناه درخت خرما هدایت کرد.
مولانا در این بخش از مثنوی، در جستجوی «آینهٔ کلی» است؛ یعنی مرشدی کامل که بتواند حقیقت روح خود را در چهرهٔ او ببیند. او این جستجو را به یک «طلب» یا نیاز درونی عمیق تشبیه میکند. این بیت، نقطهٔ اوج این جستجوست که سالک بالاخره به مقصد، یعنی «کوی یار» یا محضر مرشد میرسد.
نکتهٔ کلیدی در این بیت، تشبیه نیروی محرک این سفر معنوی به درد زایمان حضرت مریم است. همانطور که در داستان قرآنی (سوره مریم، آیه ۲۳) درد زایمان، مریم را به زیر یک درخت خشکیدهٔ خرما کشاند و این پناه بردن، خود مقدمهٔ معجزهای (جاری شدن چشمه و بارور شدن درخت) شد، مولانا نیز میگوید که «درد» و اضطرار معنوی، نیرویی مقدس و ضروری است. این درد، سالک را از سرگردانی نجات داده و او را به تنها مکانی که در آن گشایش و تغذیهٔ روحانی ممکن است، هدایت میکند.
بنابراین، «طلب» صرفاً یک کنجکاوی فکری نیست، بلکه یک نیاز حیاتی و دردمندانه است که سالک را به حرکت وامیدارد و سرانجام او را به نتیجه میرساند. این درد، خود یک رحمت و راهنماست.
- زین
- از این
- طلب
- جستجو، نیاز، اشتیاق معنوی
- کوی
- کوچه، محله؛ در اینجا کنایه از آستان و محضر معشوق یا مرشد
- خرمابن
- درخت خرما، نخل
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。