M3:112 — چند کوبد زخم‌های گرزشان / بر سر هر ژاژخا و مرزشان

Dalam konteks ini, Rumi menggambarkan pembalasan ilahi yang tak terhindarkan bagi para pengumpat dan pendosa. Bait ini secara khusus merujuk pada siksa kubur yang dilakukan oleh malaikat Munkar dan Nakir (disebutkan di ayat sebelumnya), yang digambarkan membawa gada.

"Pembual" (zhāzh-khā) adalah orang yang lidahnya sibuk dengan perkataan kosong dan menyakitkan, seperti menggunjing para kekasih Tuhan—dosa yang menjadi inti dari cerita ini. "Batas mereka" (marz-shān) merujuk pada pelanggaran mereka terhadap batas-batas yang ditetapkan Tuhan. Pukulan gada tersebut bukanlah hukuman acak, melainkan akibat langsung dari perbuatan lisan dan pelanggaran mereka. Rumi menegaskan bahwa di alam barzakh, tidak ada cara untuk berdalih atau melarikan diri dari konsekuensi perbuatan di dunia.

این بیت در ادامهٔ داستان فیل‌بچگان و تمثیل آن برای حسابرسی الهی در لحظهٔ مرگ و پس از آن است. مولانا می‌گوید همان‌طور که فیل مادر بوی کباب فرزندش را از دهان قاتلان استشمام می‌کرد، فرشتگان الهی نیز بوی گناهان، به‌ویژه غیبت و سخنان بیهوده (ژاژخایی)، را از باطن انسان‌ها درمی‌یابند.

در آن لحظهٔ سرنوشت‌ساز، هیچ حیله و توجیهی کارگر نیست. «گرزشان» به گرز فرشتگان پرسشگر قبر (منکر و نکیر) یا ضربت قابض ارواح (عزرائیل) اشاره دارد. این ضربات سهمگین و پی‌درپی («چند کوبد») نه‌تنها بر «سر» فرد گناهکار، بلکه بر «مرزشان» یعنی تمام حریم و حدود وجودی او وارد می‌شود و راه فراری باقی نمی‌گذارد. این تصویر، شدت و فراگیری مجازات الهی را برای کسانی که عمر خود را به یاوه‌گویی و آزار بندگان خدا گذرانده‌اند، مجسم می‌کند.