閱讀› 卷 3› 比喻信徒在災難中逃避和不耐煩，如同鍋中豌豆和其他雜物沸騰時的攪動和不安，以及它們奔騰而出試圖跳出來。› 詩聯 4159
M3:4159 — هر زمان نخود بر آید وقت جوش / بر سر دیگ و برآرد صد خروش
M3:4159
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت، بیقراری و شکایت مؤمنِ بیصبر را در هنگام سختیها، به فریادهای نخودی تشبیه میکند که در آب جوشان بالا و پایین میپرد.
مولانا در این تمثیل، دیگ را نماد دنیا و رنجهای آن، و نخود را نماد انسان مؤمن میداند. همانطور که نخود در دیگ جوشان از حرارت آتش بیتابی میکند، به سطح آب میآید و گویی فریاد میکشد، انسان نیز در کوران مشکلات و مصیبتها بیصبری کرده و زبان به شکایت باز میکند.
این «خروش» یا فریاد، نمایانگر همان پرسش ازلی انسان است: «چرا من؟ چرا این رنجها؟» بیت بعدی این شکایت را آشکارتر میکند: «که چرا آتش به من در میزنی؟» مولانا این تصویر ساده و روزمره را به کار میگیرد تا اضطراب و ناآرامی روح انسان را در فرایند دشوار «پخته شدن» و تکامل معنوی به تصویر بکشد. این جوشیدن، مقدمهای برای تبدیل شدن به غذایی لطیف و همنشینی با «جان» است، اما نخود در این مرحله تنها سوزش و سختی را حس میکند و از حکمت پشت آن بیخبر است.
- خروش
- فریاد بلند، ناله و فغان
- بر آید
- بالا بیاید، ظاهر شود
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。