M5:11 — تو ببخشا بر کسی کاندر جهان / شد حسود آفتاب کامران
M5:11
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
ای انسان کامل که همچون خورشیدی، بر آن کسی که به تو حسادت میکند رحم کن و او را ببخشای، چرا که او با این کار به خودش آسیب میزند.
این بیت در آغاز دفتر پنجم مثنوی و در ستایش حسامالدین چلبی آمده است. مولانا او را به «آفتاب کامران» یا خورشید پیروز و موفق تشبیه میکند. در ابیات قبل، مولانا توضیح داده است که مدح خورشید، در واقع ستایش چشم بینای خود ماست و بدگویی از خورشید، اعتراف به کوری و تاریکی درون خود ماست.
در ادامهٔ این منطق، این بیت از زبان یک ناظر بیرونی یا خود مولانا خطاب به آن انسان کامل (خورشید) بیان میشود. از او میخواهد که بر شخص حسود ببخشاید و بر او رحم کند. چرا؟ چون حسادت به خورشید، به خورشید آسیبی نمیرساند، بلکه این خود شخص حسود است که از نور و گرما محروم میماند و در تاریکی و رنج جهل خود گرفتار است. این حسادت، نشانهٔ یک بیماری روحی و کوری باطن است و بیمار، شایستهٔ ترحم و بخشش است، نه خشم و انتقام. این نگاه، اوج نگرش معنوی و انسانی مولانا به خطای دیگران را نشان میدهد که ریشهٔ خطا را در جهل و بیماری میبیند و پاسخ آن را بخشش و شفقت میداند.
- ببخشا
- ببخش، عفو کن (شکل قدیمی فعل امر)
- کاندر
- که در (ترکیب قدیمی)
- کامران
- پیروز، موفق، خوشبخت
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。