閱讀› 卷 5› 穆斯塔法（願主福安之）慰藉那阿拉伯客人，平息他因羞愧、悔恨和絕望之火而產生的不安、哭泣和哀悼› 詩聯 180
M5:180 — یک زمان کارست بگزار و بتاز / کار کوته را مکن بر خود دراز
M5:180
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
ادای شهادت بر پیمان الست و بازگشت به سوی حق، کاری است که باید بیدرنگ انجام داد؛ با سستی و تعلل، این مسیر کوتاه را بر خود دراز و دشوار مکن.
مولانا در این بیت، به جان انسان هشدار میدهد که وظیفهی اصلیاش در این جهان، یعنی وفاداری به پیمان ازلی با خداوند (که در عالم ذر با گفتن «بلی» به پرسش «ألست بربکم؟» بسته شد)، کاری است که نباید به تأخیر بیفتد.
او این جهان را به «دهلیز» یا ورودی دادگاه تشبیه میکند که ما برای ادای «گواهی» به آن فراخوانده شدهایم. این گواهی، همان زندگی مؤمنانه و بازگشت به اصل خویش است. بیت میگوید این وظیفه در ذات خود «یک زمان کار» یا امری آنی و لحظهای است. یعنی اگر انسان عزم کند، میتواند در یک لحظه از تعلقات دنیوی دل بکند و رو به سوی حق کند. اما این ما هستیم که با لجاجت، تنبلی و غفلت، این «کار کوته» را برای خود به سفری طولانی و پرمشقت تبدیل میکنیم.
پیام اصلی بیت، تشویق به اقدام فوری در مسیر معنوی است. مولانا میگوید: «بتاز!» یعنی درنگ مکن و با شتاب این امانت را به صاحبش بازگردان و خود را از این حبس و گرفتاری رها کن. این درنگ و تأخیر، تنها رنج ماندن در «دهلیز» دنیا را بیشتر میکند.
- بگزار
- به جا بیاور، ادا کن، انجام بده
- بتاز
- سریع حرکت کن، بشتاب، با سرعت برو
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。