閱讀› 卷 5› 關於一頭牛獨自生活在一個大島上的故事。真主讓這個大島長滿了植物和花卉，作為牛的飼料。到了晚上，這頭牛吃光了所有的東西，變得肥胖如山。到了夜晚，牠卻因為憂慮和恐懼而無法入睡，心想：「我把整個草原都吃光了，明天吃什麼呢？」因為這份憂慮，牠變得消瘦。第二天，牠醒來時，發現整個草原比昨天更綠、更茂密。牠又吃光了，再次變肥。夜晚，同樣的憂愁又來了。這樣持續了多年，牠一直看到同樣的景象，卻從未信任。› 詩聯 2859
M5:2859 — هیچ روزی کم نیامد روزیَم / چیست این ترس و غم و دلسوزیَم؟
M5:2859
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت، زبان حال آن گاوی است که با وجود دریافت روزیِ بیوقفه از جانب خداوند، هر شب از ترس گرسنگیِ فردا دچار اضطراب و اندوه میشود و از خود میپرسد چرا با اینکه هرگز روزیام قطع نشده، باز هم نگرانم؟
این بیت نقطهٔ اوج داستان تمثیلی گاوی است که در جزیرهای سرسبز زندگی میکند. این گاو، که نماد «نفس» انسان است، هر روز تمام علفزار را میچرد و فربه میشود، اما شبهنگام از ترس اینکه فردا چه بخورد، از غصه لاغر و نحیف میگردد. این چرخه سالهاست که تکرار میشود: هر صبح، دشت را پربارتر از دیروز مییابد، اما هرگز به این روند اعتماد نمیکند.
مولانا از زبان این گاو (و در واقع از زبان هر انسان مضطربی) این پرسش کلیدی را مطرح میکند: با اینکه سالهاست روزی من بیکموکاست رسیده، منشأ این ترس و غم بیهوده چیست؟ این بیت، بیاعتمادی و فراموشکاریِ نفس را در برابر لطف و رزاقیتِ بیکران خداوند به تصویر میکشد. غصه خوردن برای آیندهای که هنوز نیامده و نادیده گرفتن تجربههای مکرر از عنایت الهی، همان چیزی است که روح انسان را اسیر و فرسوده میکند.
پیام عرفانی این بیت، دعوت به «توکل» و زیستن در «حال» است. مولانا انسان را فرامیخواند که به جای نگرانی برای آینده (مستقبل)، به گذشته (ماضی) و الطاف مکرری که دیده است بنگرد و دریابد که منبع روزی، لایزال و قابل اعتماد است. این ترس، زاییدهٔ نفس است، نه واقعیتی مبتنی بر تجربه.
- روزی
- رزق، آنچه برای خوردن و معاش مقدر شده است.
- دلسوزی
- در اینجا به معنی نگرانی، غصهخواری و دلواپسی شدید.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。