بخش ۱۲۵ - حکایت آن گاو کی تنها در جزیره‌ای‌ست بزرگ، حق تعالی آن جزیرهٔ بزرگ را پر کند از نبات و ریاحین کی علفِ گاو باشد. تا به شب آن گاو همه را بخورَد و فربه شود چون کوه پاره‌ای. چون شب شود خوابش نبرَد از غصه و خوف کی همه صحرا را چریدم فردا چه خورم تا ازین غصه لاغر شود. هم‌چون خلال روز برخیزد همه صحرا را سبزتر و انبوه‌تر بیند از دی؛ باز بخورَد و فربه شود باز شبش همان غم بگیرد سالهاست کی او هم‌چنین می‌بیند و اعتماد نمی‌کند

關於一頭牛獨自生活在一個大島上的故事。真主讓這個大島長滿了植物和花卉，作為牛的飼料。到了晚上，這頭牛吃光了所有的東西，變得肥胖如山。到了夜晚，牠卻因為憂慮和恐懼而無法入睡，心想：「我把整個草原都吃光了，明天吃什麼呢？」因為這份憂慮，牠變得消瘦。第二天，牠醒來時，發現整個草原比昨天更綠、更茂密。牠又吃光了，再次變肥。夜晚，同樣的憂愁又來了。這樣持續了多年，牠一直看到同樣的景象，卻從未信任。