M6:4606 — کفر که کبریت دوزخ اوست و بس / بین که می‌پخساند او را این نفس

Mevlânâ, bu beyitte müminin manevi gücünün büyüklüğünü anlatmaya devam eder. Önceki beyitlerde, âşığın (kâmil müminin) ateşinin Cehennem'i bile zayıflattığı, Cehennem'in ona "Çabuk geç, yoksa senin ateşinden ben mahvoldum!" diye seslendiği anlatılmıştı. Bu beyit, bu fikri daha da ileri taşır.

"Küfür", yani inançsızlık, Cehennem ateşini tutuşturan temel yakıt, onun "kibriti" olarak tasvir edilir. Cehennem'in varlık sebebi küfürdür. Ancak müminin "nefesi" – yani onun varlığından yayılan manevi nur, zikri, duası ve imanı – o kadar güçlüdür ki, Cehennem'in öz yakıtı olan küfrü bile etkisiz hale getirir, onu söndürür. Bu, müminin nurunun, karanlığın ve ateşin en temel kaynağını bile ortadan kaldırdığını gösteren çarpıcı bir imgedir.

Bu durum, hadis olarak rivayet edilen "Ey mümin, çabuk geç! Zira senin nurun benim ateşimi söndürüyor" sözünün bir tefsiri niteliğindedir. Müminin varlığı, sadece Cehennem'in alevlerini değil, o alevleri var eden prensibi dahi hükümsüz kılar. Bu, ilahi aşk ve imanla aydınlanmış bir ruhun, zıt kutbu olan küfür ve onun sonucu olan azap ateşine mutlak üstünlüğünü vurgular.