閱讀› 卷 6› 比拉勒在希賈茲的炙熱陽光下，因對穆斯塔法（願主福安之）的愛，不斷說著「阿哈德，阿哈德」的故事。當時他的主人因猶太教的偏執，用帶刺的樹枝毆打他，比拉勒的血從體內湧出，他卻不由自主地發出「阿哈德，阿哈德」的聲音，如同其他痛苦的人不由自主地呻吟一般，因為他充滿了愛情的痛苦，無法專心於驅除荊棘的疼痛。如同法老的術士、喬治斯等不計其數的人› 詩聯 925
M6:925 — گه بهار و صیف همچون شهد و شیر / گه سیاستگاه برف و زمهریر
M6:925
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت میگوید که تمام پدیدههای عالم، از جمله حواس و احوال درونی ما، پیوسته در حال دگرگونی هستند و به فرمان الهی، گاهی در شرایطی دلپذیر و گاه در وضعیتی سخت و ناگوار قرار میگیرند.
این بیت در ادامهٔ توصیف تسلیم بودن تمام اجزای هستی در برابر فرمان الهی آمده است. مولانا پس از اشاره به گردش سیارات و ستارگان و تأثیر آنها بر احوال ما که گاهی «سعد» و خوشایند و گاهی «نحس» و ناخوشایند است (گاه در سعد و وصال و دلخوشی / گاه در نحس فراق و بیهشی)، این دگرگونی را به تغییر فصول تشبیه میکند.
همانطور که جهان طبیعت گاهی در وضعیت بهار و تابستان (صیف) قرار میگیرد که همچون «شهد و شیر» شیرین، مطبوع و پربرکت است، گاهی نیز به «سیاستگاه» یا محل مجازات و تأدیب تبدیل میشود که در آن «برف و زمهریر» (سرمای کشنده) حاکم است. این تصویرسازی صرفاً به طبیعت بیرون محدود نمیشود، بلکه به احوال درونی انسان نیز اشاره دارد. حالات روحی ما نیز مانند فصول در نوسان است؛ گاهی سرشار از شادی و آرامشیم و گاهی درگیر سختی و رنج.
نکتهٔ اصلی این است که تمام این تغییرات، چه خوشایند و چه ناخوشایند، جزئی از نظم کلی و حکمت الهی است. همانطور که کل کائنات مانند گویی در برابر چوگان ارادهٔ حق تسلیماند (چونک کلیات پیش او چو گوست)، انسان نیز به عنوان جزئی از این کل، باید در برابر این تقدیر و دگرگونیها صبور و تسلیم باشد.
- صیف
- تابستان
- سیاستگاه
- محل مجازات، تأدیبگاه
- زمهریر
- سرمای بسیار شدید، یخبندان
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。