全詩 ↗

1. 1 چرا شاید چو ما شه زادگانیم·که جز صورت ز یک دیگر ندانیم
2. 2 چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم·چه شد دریا چو ما مرغابیانیم
3. 3 برو ای مرغ خانه تو چه دانی·که ما مرغان در آن دریا چه سانیم
4. 4 مزن بر عاشقان عشق تشنیع·تو را چه کاین چنینیم و چنانیم
5. 5 چنینیم و چنان و هر چه هستیم·اسیر دام عشق بی‌امانیم
6. 6 چرا از جهل بر ما می دوانی·نه گردون را چنین ما می دوانیم
7. 7 عجب نبود اگر ما را بخایند·که آتش دیده و پخته چو نانیم
8. 8 وگر چون گرگ ما را می درانند·چه چاره چون به حکم آن شبانیم
9. 9 چو چرخ اندر زبان‌ها اوفتادیم·چو چرخ بی‌گناه و بی‌زبانیم
10. 10 حریف کهرباییم ار چو کاهیم·نه در زندان چو کاه کاهدانیم
11. 11 نتاند باد کاه ما ربودن·که ما زان کهربا اندر امانیم
12. 12 تو را باد و دم شهوت رباید·نه ما که کهربای عقل و جانیم
13. 13 خمش کن کاه و کوه و کهربا چیست·که آنچ از فهم بیرون است آنیم