沙姆斯集 抒情詩 1744 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۷۴۴

  1. دلم چو آتش چون در دمی شود زنده چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم

G1744:2

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成:

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

全詩 ↗

  1. 1 بیار مطرب بر ما کریم باش کریم·به کوی خسته دلانی رحیم باش رحیم
  2. 2 دلم چو آتش چون در دمی شود زنده·چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم
  3. 3 بیامد آتش و بر راه عاشقان بنشست·که ای مسافر این ره یتیم باش یتیم
  4. 4 ندا رسید به آتش که بر همه عشاق·چو شعله‌های خلیلی نعیم باش نعیم
  5. 5 گلیم از آب چو خواهی که تا برون آری·به زیر پای عزیزان گلیم باش گلیم
  6. 6 چو بایدت که تو را بحر دایه وار بود·مثال دانه در رو یتیم باش یتیم
  7. 7 درست و راست شد ای دل که در هوا دل را·درست راست نیاید دو نیم باش دو نیم
  8. 8 الف مباش ز ابجد که سرکشی دارد·مباش بی دو سر تو چو جیم باش چو جیم

ganjoor: sh1744 · public domain