沙姆斯集› 抒情詩 1744› 詩節 6 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۷۴۴
- چو بایدت که تو را بحر دایه وار بود مثال دانه در رو یتیم باش یتیم
G1744:6
您的語言
尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成:
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
全詩 ↗
- 1 بیار مطرب بر ما کریم باش کریم·به کوی خسته دلانی رحیم باش رحیم
- 2 دلم چو آتش چون در دمی شود زنده·چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم
- 3 بیامد آتش و بر راه عاشقان بنشست·که ای مسافر این ره یتیم باش یتیم
- 4 ندا رسید به آتش که بر همه عشاق·چو شعلههای خلیلی نعیم باش نعیم
- 5 گلیم از آب چو خواهی که تا برون آری·به زیر پای عزیزان گلیم باش گلیم
- 6 چو بایدت که تو را بحر دایه وار بود·مثال دانه در رو یتیم باش یتیم
- 7 درست و راست شد ای دل که در هوا دل را·درست راست نیاید دو نیم باش دو نیم
- 8 الف مباش ز ابجد که سرکشی دارد·مباش بی دو سر تو چو جیم باش چو جیم
ganjoor: sh1744 · public domain