全詩 ↗

1. 1 بگفتم با دلم آخر قراری·ز آتش‌های او آخر فراری
2. 2 تو را می‌گویم و تو از سر طنز·اشارت می‌کنی خندان که آری
3. 3 منم از دست تو بی‌دست و پایی·تو در کوی مهی شکرعذاری
4. 4 دلم گفتا ندیدی آنچ دیدم·تو پنداری ز اکنون است کاری
5. 5 منم جزوی و از خود کل کل است·وی است دریای آتش من شراری
6. 6 ورا دیدم چو بحری موج می‌زد·و جان من ز بحر او بخاری
7. 7 ز تبریز آفتابی رو نمودم·بشد رقاص جانم ذره واری
8. 8 خداوند شمس دین چون یک نظر تافت·بجوشید آب خوش از جان ناری
9. 9 ز هر قطره یکی جانی همی‌رست·همی‌پرید اندر لاله زاری