全詩 ↗

1. 1 گر می‌نکند لبم بیانت·سر می‌گوید به گوش جانت
2. 2 گر لب ز سلام تو خموش است·بس هم سخن است با نهانت
3. 3 تن از تو همی‌کند کرانه·جان بگرفته است در میانت
4. 4 صورت اگرت چو تیر انداخت·جانش بکشید چون کمانت
5. 5 هرچ از تو نهان کند بگوید·در گوش ضمیر رازدانت
6. 6 این دم اگر از میان برونی·بازآرد دل کمرکشانت
7. 7 در باطن کرده خاص خاصت·در ظاهر کرده امتحانت
8. 8 خامش که چو در تو این غم انداخت·بس باشد این کشش نشانت