沙姆斯集› 抒情詩 777› 詩節 3 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۷۷۷

  1. بندگانند تو را کز تو تویشان مقصود پای در راه تو بنهند و کم سر گیرند

G777:3

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成：

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：

全詩 ↗

  1. 1 ای خدایی که چو حاجات به تو برگیرند·هر مرادی که بودشان همه در بر گیرند
  2. 2 جان و دل را چو به پیک در تو بسپارند·جان باقی خوش شاد معطر گیرند
  3. 3 بندگانند تو را کز تو تویشان مقصود·پای در راه تو بنهند و کم سر گیرند
  4. 4 ترک این شرب بگویند در این روزی چند·عوض شرب فنا شربت کوثر گیرند
  5. 5 چون ستاره شب تاریک پی مه گردند·چو مه چارده رخسار منور گیرند
  6. 6 گر بمانند یتیم از پدر و مادر خاک·پدر و مادر روحانی دیگر گیرند
  7. 7 چون ببینند که تن لقمه گورست یقین·جان و دل زفت کنند و تن لاغر گیرند
  8. 8 بس کن این لکلک گفتار رها کن پس از این·تا سخن‌ها همه از جان مطهر گیرند

ganjoor: sh777 · public domain