閱讀 卷 1 章節 125 ← 上一節 · 下一節 →

بخش ۱۲۵ - در معنی آنک آنچ ولی کند مرید را نشاید گستاخی کردن و همان فعل کردن کی حلوا طبیب را زیان ندارد اما بیماران را زیان دارد و سرما و برف انگور را زیان ندارد اما غوره را زیان دارد کی در راهست کی لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تاخر

關於聖徒所為,門徒不應冒昧模仿,如同甜點對醫生無害,但對病人有害;寒冷和雪對葡萄無害,但對未成熟的葡萄有害,因為「真主將赦免你過去和將來的罪過」

  1. M1:2610 گر ولی زهری خورد نوشی شودور خورد طالب سیه‌هوشی شود
  2. M1:2611 رب هب لی از سلیمان آمدستکه مده غیر مرا این ملک دست
  3. M1:2612 تو مکن با غیر من این لطف و جوداین حسد را ماند اما آن نبود
  4. M1:2613 نکتهٔ لا ینبغی می‌خوان بجانسرّ من بعدی ز بخل او مدان
  5. M1:2614 بلک اندر ملک دید او صد خطرموبمو ملک جهان بد بیم سر
  6. M1:2615 بیم سَر با بیم سِر با بیم دینامتحانی نیست ما را مثل این
  7. M1:2616 پس سلیمان همتی باید که اوبگذرد زین صد هزاران رنگ و بو
  8. M1:2617 با چنان قوت که او را بود همموج آن ملکش فرو می‌بست دم
  9. M1:2618 چون برو بنشست زین اندوه گردبر همه شاهان عالم رحم کرد
  10. M1:2619 شد شفیع و گفت این ملک و لوابا کمالی ده که دادی مر مرا
  11. M1:2620 هرکه را بدهی و بکنی آن کرماو سلیمانست وانکس هم منم
  12. M1:2621 او نباشد بعدی او باشد معیخود معی چه بود منم بی‌مدعی
  13. M1:2622 شرح این فرضست گفتن لیک منباز می‌گردم به قصهٔ مرد و زن