بخش ۱۲۶ - مخلص ماجرای عرب و جفت او
阿拉伯人夫婦故事的結論
- M1:2623 ماجرای مرد و زن را مَخلَصیباز میجوید درون مُخلِصی
- M1:2624 ماجرای مرد و زن افتاد نقلآن مثال نفس خود میدان و عقل
- M1:2625 این زن و مردی که نفسست و خردنیک بایستست بهر نیک و بد
- M1:2626 وین دو بایسته درین خاکیسراروز و شب در جنگ و اندر ماجرا
- M1:2627 زن همیخواهد حویج خانگاهیعنی آب رو و نان و خوان و جاه
- M1:2628 نفس همچون زن پی چارهگریگاه خاکی گاه جوید سروری
- M1:2629 عقل خود زین فکرها آگاه نیستدر دماغش جز غم الله نیست
- M1:2630 گرچه سِرّ قصه این دانهست و دامصورت قصه شنو اکنون تمام
- M1:2631 گر بیان معنوی کافی شدیخلق عالم عاطل و باطل بدی
- M1:2632 گر محبت فکرت و معنیستیصورت روزه و نمازت نیستی
- M1:2633 هدیههای دوستان با همدگرنیست اندر دوستی الا صور
- M1:2634 تا گواهی داده باشد هدیههابر محبتهای مضمر در خفا
- M1:2635 زانک احسانهای ظاهر شاهدندبر محبتهای سر ای ارجمند
- M1:2636 شاهدت گه راست باشد گه دروغمست گاهی از می و گاهی ز دوغ
- M1:2637 دوغ خورده مستیی پیدا کندهای هوی و سرگرانیها کند
- M1:2638 آن مرایی در صیام و در صلاستتا گمان آید که او مست ولاست
- M1:2639 حاصل افعال برونی دیگرستتا نشان باشد بر آنچ مضمرست
- M1:2640 یا رب این تمییز ده ما را بخواستتا شناسیم آن نشان کژ ز راست
- M1:2641 حس را تمییز دانی چون شودآنک حس ینظر بنور الله بود
- M1:2642 ور اثر نبود سبب هم مظهرستهمچو خویشی کز محبت مخبرست
- M1:2643 نبود آنک نور حقش شد اماممر اثر را یا سببها را غلام
- M1:2644 یا محبت در درون شعله زندزفت گردد وز اثر فارغ کند
- M1:2645 حاجتش نبود پی اعلام مهرچون محبت نور خود زد بر سپهر
- M1:2646 هست تفصیلات تا گردد تماماین سخن لیکن بجو تو والسلام
- M1:2647 گرچه شد معنی درین صورت پدیدصورت از معنی غریبست و بعید
- M1:2648 در دلالت همچو آبند و درختچون بماهیت روی دورند سخت
- M1:2649 ترک ماهیات و خاصیات گوشرح کن احوال آن دو ماهرو